Ne-mir Mirjane Kodžo

U galeriji Kulturnog centra Mrkonjić Grad sinoć je otvorena izložba “Ne-mir” akademske slikarke Mirjane Kodžo. Mirjana se ovog puta publici obraća serijom crteža, kojima opisuje stanja sopstvenih unutrašnjih nemira.

“O crtežu kao samostalnom mediju je teško govoriti, a još teže pisati, iz prostog razloga zato što se on jednostavno crta, gleda i osjeća. Crteži Mirjane Kodžo su odredjena vrta ličnog unutrašnjeg dijaloga, tj. razogovora sa samim sobom. Takva vrsta unutrašnjeg dijaloga ili crteža kao solilokvija, predstavljaju kreativnu spontanost koja je odlika veoma senzibilnih ličnosti. Crteži Mirjane Kodžo jesu priče i to veoma lične priče iz kojih se artikuliše i vidi psihološki intimizam kao mikronarativ personalnih duhovnih stanja. Konstantno postavljanje pitanja, preispitivanje samog sebe, kao i emancipatorski odnos prema realnosti i društvenoj sferi jeste takodje stanje tih crteža kao i relacija takvog rukopisa naspram okoline. Odnos erosa (stvaralačke energije) i tanatosa (destruktivne energije) su takodje važna pitanja i pojave koje autor proučava, osjeća i promišlja. Crterž kao subjektivna mjera je ostvaren na fonu prvog kao i drugog plana.
U prvom planu prepoznajemo primordijalni automatizam, spontanost koji jesu odgovorni za pojavnost gesta, mrlje, spirale, šrafure, otiska pečata koji odaju onu autorovu ličnu crtu koja nastaje akademskim obrazovanjem i naknadnom potrebom da se to stečeno znaje odbaci, dekonstruiše, te da se namjerno opravdana greška proglasi za kvalitet kao samostalnu vrijednost. Crtež je najstarija likovna forma i upravo zbog toga njemu je potrebna ta dječija spontanost, koja ga onda čini izražajno još ubjedljivijim. Mirjana je to uspješno postigla, te njen crtež sadrži i psihološki odraz autora, njenih svjesnih i nesvjesnih intencija, pobuda, iskaza kao i ideja.
U drugom planu je očigledna potreba da se redefiniše autorov odnos naspram prirode. Kao što je spoznao ruski pjesnik Josif Brodski da je “možda umjetnost prosto reakcija organizma na vlastitu ograničenost”, koja za cilj ima preispitivanje konačnih formalnih dometa ljudskog duha van te ograničenosti, tako nekako i crteži Mirjane Kodžo pretenduju da budu dio tih relacija koji se odnose na ono prevazilaženje vlastitih kako tjelesnih tako i duhovnih ograničenja.” (Igor Bošnjak)

 

Comments

comments